ساده...ساده...ساده

behrooz12 — Mon, 18 May 2009 11:49:21 GMT

لحظاتی همه از دلهره پر

کلماتی همه خط خورده و مغشوش و چرند

و کمی آنسو تر

دختری نیمه برهنه که به صد دوز و کلک

دم به دم می گوید

که دمی بی خبر از قاصدکان باش و بخند

چه کنم ،بی خبری عادت این مجنون نیست

راست می گوید لیک

اندر این هلهله ی رنگ و فریب

که همه بی خبرند از غم و بدبختی خویش

دم به دم ، بی خبر از قاصدکان باید زیست

behrooz12 — Sun, 03 May 2009 06:30:06 GMT

در کمند نگهش هرکه گرفتار آمد

همچو من شاد درون رفت و برون، زار آمد

در خم زلف کجش هرکه گره زد دل خویش

همچو من عاقبت و خاطر خود کرد پریش

هرکه چشم از پی آن لعل لبش داشت، کنون

همچو من کاسه ی چشمش شده غرقابه ی خون

هرکه بر گونه ی وی خواست زدن بوسه، چو من

گشت در گور و بزد بوسه بر اندام کفن

عشق است استقلال

behrooz12 — Sun, 26 Apr 2009 17:58:58 GMT

ششم اردیبهشت 88

روزی که خدا هم استقلالی شد

behrooz12 — Thu, 16 Apr 2009 07:14:08 GMT

ای رقص سر زلف تو آسایش این دل

وی جنبش اندام تو آرامش این دل

تا کی به دلم داغ لب سرخ تو ماند؟

یک بار شنو آه من و خواهش این دل

یک بار ببین گریه و بی تابی من را

رحمی بکن ای سنگ،به فرسایش این دل

روزی که ببینم به بر غیر نشستی

بس فتنه بخیزد ز بر آتش این دل

وقتشه

behrooz12 — Thu, 02 Apr 2009 11:49:18 GMT

از اون نگاه در به در

وقتشه که دل بکنم

یه دل که بیشتر ندارم

میخوام به دریاش بزنم

از اون صدای پر تپش

وقتشه که دلزده شم

میخوام برم یه گوشه ای

ساکن یه غمکده شم

به اون سلام پر ریا

وقتشه که جواب ندم

گلهای این خرابه رو

میخوام که دیگه آب ندم

از اون همه نگاه یخ

وقتشه سرما زده شم

خوبی که فایده ای نداشت

من میخوام آدم بده شم

وقتشه که فکر نکنم

به اون لبای آتیشی

به اون که دم به دم میگفت

آهای!تو یار من میشی؟....آره عزیز دل،آره؛وقتشه بیرون بکشی

behrooz12 — Sun, 01 Mar 2009 08:11:18 GMT

سر به زانو،دل به دریا،نزد یار

من نهادم،من زدم،من آمدم

جان عاشق،نزد جانان،جان فدا

من بدادم،من نهادم،من شدم

عشق من ،ایمان من،آن روح من

او نفهمید،او ندید،او بر درید

بر دل من،ناله ی من،جان من

او بخندید،او شنید، او سرکشید

پسرکی که امروز 23 ساله شد

behrooz12 — Sun, 09 Nov 2008 19:04:18 GMT

هوای لامکان دارد، دل بشکسته در سینه
هوای آن لب شیرین، هوای یار دیرینه

هوای آن سیه چشمی، که من افتادم از چشمش
از آن چشم چو دریا صاف و روشن، همچو آئینه

هوای آن دو دستی که، رها کردند دستانم
مرا بی روح و جان کردند، همچون عصر آدینه

اگر بشکست پیمان را، وگر آتش بزد جان را
وجودش را دعاگویم، ندارم ذره ای کینه

بمان

behrooz12 — Sat, 01 Nov 2008 10:38:18 GMT

شکستنی ترین نباش،در این هجوم سنگ ها
بمان و آبروی من؛اعاده کن ز ننگ ها
بمان که با حضور تو ،دلم به سینه میتپد
تو گر روی نماندم ،توان این فشنگ ها
تو گر روی دگر مرا ،توان این زمانه نیست
توان این پلید ها ،حسود ها ،دو رنگ ها
اگر روی ترانه هم ،رود ز زندگانیم
تهی شود نگاه من ،ز نقش و آب و رنگ ها
دقیقه های بی تو را ،نمی توان ادامه داد
دلم همی ندا دهد ،که سر کش این شرنگ ها

خلاصه کن

behrooz12 — Sun, 19 Oct 2008 06:31:18 GMT

خلاصه کن ستاره را، دوباره در نگاه خود
رنگ بزن سپیده را، به ناوک سیاه خود
اشاره کن به آسمان، که بدر سینه وا کند
تبسمی به شب بزن، که روز را صدا کند
دوباره مثل هر سحر، برای غنچه ناز کن
مرا که با تو زنده ام، ز عشق بی نیاز کن
به رسم شبروان گهی، به کوچه های بی گذر
قدم گذار و نازنین، ز روی چشم ما گذر
کرشمه را روانه کن، در آن کلام بی ریا
فاصله را تمام کن، سراغ قلب ما بیا

در نیمه شبی پاییزی سروده شد

تیمی که لیاقت اشک ریختن داشت

behrooz12 — Tue, 14 Oct 2008 15:22:18 GMT