وی جنبش اندام تو آرامش این دل

تا کی به دلم داغ لب سرخ تو ماند؟

یک بار شنو آه من و خواهش این دل

یک بار ببین گریه و بی تابی من را

رحمی بکن ای سنگ،به فرسایش این دل

روزی که ببینم به بر غیر نشستی

بس فتنه بخیزد ز بر آتش این دل